На Брэстчыне маглі заасфальтаваць унікальную трылінку, якая захавалася з 1930-х гадоў

На Брэстчыне маглі страціць яшчэ адзін элемент гістарычнай спадчыны. Гаворка ідзе пра брукаваную сцежку, што захоўвалася з 1930-х гадоў.

Чытайце таксама: История под ковш: в Брестской области хотят лишить охранного статуса костел XVIII века

У вёсцы Лунін Лунінецкага раёна яшчэ ў першай палове траўня мясцовыя жыхары знялі відэа, на якім відаць падрыхтоўку да рамонту дарогі. Побач з участкам гістарычнай трылінкі ўжо былі ўсталяваныя дарожныя знакі, а палатно падрыхтавалі да пачатку работ.

З таго часу прайшло некалькі месяцаў. Цяпер не выключана, што ўнікальнае пакрыццё ўжо накрылі асфальтам, звяртае ўвагу Telegram-канал «Спадчына». Афіцыйнай інфармацыі пра вынікі рамонту пакуль няма.

Што такое трылінка

Трылінка — адно з самых незвычайных дарожных пакрыццяў, якое захавалася на тэрыторыі сучаснай Беларусі.

Яе распрацаваў і запатэнтаваў у 1930-я гады польскі інжынер Уладзіслаў Трылінскі. Пакрыццё складаецца з масіўных шасцігранных бетонных пліт таўшчынёй да 20 сантыметраў. Пры вырабе ў форму спачатку шчыльна ўкладвалі колаты базальт, пасля залівалі трывалым растворам і бетонам. Падчас кладкі пліты пераварочвалі каменнай паверхняй уверх, дзякуючы чаму дарога атрымлівалася вельмі трывалай.

У 1935–1939 гадах трылінкай масава мостзілі вуліцы і дарогі на Палессі. Фрагменты такіх дарог, якія захаваліся да нашых дзён, лічацца каштоўным прыкладам інжынернай спадчыны Заходняй Беларусі.

Раней пад пагрозай апынулася гістарычная брукаванка ў Грамячы

Гэта ўжо не першая гісторыя, калі на Брэстчыне ўзнікаюць пытанні наконт захавання гістарычных элементаў дарожнага пакрыцця.

Раней BGmedia паведамляла пра сітуацыю ў сядзібе князёў Пузынаў у вёсцы Грымяча Камянецкага раёна. Там мясцовыя ўлады шукалі спецыялістаў, якія маглі б падрыхтаваць навуковае заключэнне аб немагчымасці аднаўлення часткі аб’ектаў гісторыка-культурнай каштоўнасці.

Гаворка ішла не толькі пра гаспадарчыя пабудовы і фрагменты каменнай агароджы, але і пра гістарычную брукаванку, што вядзе да сядзібы. Менавіта гэтыя элементы ўлады прапаноўвалі выключыць з Дзяржаўнага спіса гісторыка-культурных каштоўнасцяў.

Сядзіба ў Грымяча мае статус помніка рэспубліканскага значэння. У 2022 годзе Міністэрства культуры нават удакладніла склад аб’екта і дадаткова ўключыла ў яго ахоўныя элементы — у тым ліку фрагменты агароджы і гістарычнай брукаванкі. У 2025 годзе частку гэтых элементаў прапаноўвалі пазбавіць ахоўнага статусу.

Пакуль невядома, ці ўжо знікла пад асфальтам трылінка ў Луніне. Але абедзве гісторыі паказваюць адну і тую ж праблему: гістарычныя элементы дарожнай інфраструктуры на Брэстчыне часта аказваюцца пад пагрозай страты — праз рамонты, рэканструкцыі або спробы вывесці іх з-пад дзяржаўнай аховы.

Чытайце таксама: У Пінскім раёне знішчылі савецкую мазаіку на транспартным прыпынку

Будь на связи и в безопасности: подключи BGlobal VPN

Наш канал в Telegram. Присоединяйтесь!

Есть о чем рассказать? Пишите в наш Telegram-бот. Это анонимно и быстро